تاريخچه

    عصري كه ما در آن زندگي مي‏كنيم به سبب تغيير و تحولات سريعي كه در دل خود دارد و پي‏ درپي در انواع زمينه‏ها انجام مي‏گيرد عصر تغييرناميده شده است و فرد، گروه، سازمان يا كشوري كه نتواند خود را با اين تغييرات سازگار كند. دچار عقب ماندگي شده و درعرصه رقابت جهاني از دوره رقابتها حذف مي‏شود. در عصرپيشرفت علم، حيات جوامع بشري برمبناي انديشه استوار است و متفكران و دانشمندان هر جامعه به مثابه سلولهاي مغزي همان جامعه درتوليد فكر و دانش نقش اساسي دارند. لذا براي زنده نگهداشتن و پرورش سالم آنان لازم است در پرورش و حفظ متفكران و استعدادهاي فكري درخشان برنامه‏ريزي و سرمايه‏گذاري كنيم. انجام اين مهم به ويژه در جامعه ايراني كه قصد دارد با رد الگوهاي پيش‏ساخته به راه حل‏هاي جديدي متوسل شود، از اهميت خاصي برخوردار است.
درخشش جوانان ما در المپيادهاي علمي جهان حكايت از وجود منابع غني انديشه در اين ديار دارد و عوامل تاريخي، اجتماعي وجود چهره‏هاي علمي معروف ايراني و نيز موقعيت كشور در شكل‏گيري پتانسيل مورداشاره بي‏تأثير نمي‏باشد. لذا به نظر مي‏رسد كه از طريق ايجاد يك سيستم ويژه پرورش استعدادهاي درخشان در سطح آموزش عالي مي‏توان نسبت به تربيت سيستماتيك آنها اقدام كرد به طوري كه شكوفايي آنها نه برحسب تصادف و بدون برنامه، بلكه در چارچوب يك برنامه‏ريزي سنجيده، منظم و علمي انجام شود.